و عید می آید

و من مانند هر سال شرمنده می مانم

شرمنده زن و فرزندانم

البته آنها خیلی خوبند، هرگز به خاطر کمبودها ذره ای گلایه نکردند

اما من هرگاه از در خانه وارد می شوم

با نگاه زینب متوجه می شوم که او هم مثل دوستانش دلش کفش تازه می خواهد

با نگاه به علی از چشمانش می خوانم، دوست دارد، امثال شلواری نو داشته باشد.

اما قربانش بروم همسرم

انگار هیچ آرزویی در دنیا ندارد

و خدا نگذرد

از کسانی که حق مظلوم خوردند برای خود کاخها ساختند

برای خود حقوق نجومی تعیین کردند

و حتی برای اوقات فراغت فرزندانشان حقوق و مزایای خاص از بیت لمال تعیین کردند،