تشنه آب

و تو چقدر غریبی آقا جان؛

با آنکه سالیانی است از شهادت مظلومانه ات گذشته است؛

باز هم حاضر نیستند دست از خباثت بردارند نانجیبان،

اگر در آن روز آب را از شما مضایقه کرده اند؛

امروز اخبار تشنگی ات را از شیعیانت مضایقه می کنند،

تا بدسرشتی و پلیدی یزیدیان پوشیده بماند؛

فرزندتاما، چقدر زیبا به ما آموخت،

تا همیشه تاریخ یادمان باشد؛

که شما را با لب تشنه به شهادت رساندند؛

امروز وقتی آبی می نوشم، به لبان تشنه ات سلام می گویم؛

و این را باید همه بدانند که حسین را با لب تشنه به شهادت رساندند؛

اگرچه، کسی که تو را بشناسد، راه تو را نیز خواهد آموخت، و به تو لبیک خواهد گفت.

یادداشتهای تنهایی...